۱ - دموکریت :

نخستین بار دموکریت دانشمند یونانی در حدود ۲۳۰۰ سال پیش درباره ی اتم چنین اظهار

داشت :

« همه ی مواد از ذره های بسیار کوچکی به نام اتم ساخته شده اند . اتم های مواد مختلف

دارای شکل های گوناگون هستند . اتم در زبان یونانی به معنی تجزیه ناپذیر است . »

۲ - دالتون : ...... بقیه در ادامه مطلب

^.

چهارده سال پس از تامسون یعنی در سال 1911 میلادی ارنست رادفورد دانشمند نیوزیلندی در دوستی مدل تامسون برای اتم تردید كرد. وی پس از آزمایش های بسیار ساختار دیگری برای اتم پیشنهاد كرد و مدل تازه ای برای آن ارائه داد.

رادفورد در مدل خود بار مثبت هسته ای اتم را به ذره هایی به نام پروتون نسبت داد. بارالكتریكی پروتون به اندازه ی بار الكترون است. در حالی كه اندازه گیریها نشان داده است كه جرم پروتون حدود دو هزار بار بیشتر از جرم یك الكترون است.
دو سال پس از رادفورد یعنی در سال 1913 میلادی، نیلز بورد دانشمند دانماركی، مدل اتمی رادفورد را برای توجیه برخی از ویژگیهای اتم نارسا دانست و از این رو مدل دیگری برای اتم پیشنهاد كرد.
گفتنی است مدل بور علیرغم نارسا بودن اطلاعات سودمندی درباره ساختار هر اتم در اختیار ما می گذارد.

دیگر ذره های سازنده اتم :
جیمز چاد و یك دانشمند انگلیسی، 20 سال پس از بور كشف كرد كه در هسته ی اتم علاوه بر پروتون، ذره دیگری نیز وجود دارد. او این ذره را كه جرم آن تقریباً با جرم پروتون برابر است بارالكتریكی ندارد. نوترون به این ترتیب، وجود سه ذره ساختار اتم ثابت شد.